Meslek Liseleri ve Türban

Meslek lisesine ilk başladığım tarih 93-94 yılıydı, sınavla kazanmıştım ve elektrik okuyacaktım. İsmi Atatürk lisesiydi, bütün okullar gibi.

O tarihlerde eğitime bilmem kaçıncı darbeyi vurmuşlardı, kredili sistemle. Zaten o sistem olmasaydı hep söylerim, kesinlikle mezun olamazdım. Kredinin tanesinin o zamanki fiyatı 150 000 TL’ydi. Yanılmıyorsam 4 milyon 650 bin Eski Türk Lirasına MEB beni mezun etmişti.

Tabi o zamanlarda meslek liseleri işadamlarının meselesi değil, memleketin gerçekten meselesiydi.

Kayıp

Kayıp

Soğuk bugün hava

Cebimde yine senin anıların

Demirler atmaya çalışıyorum bilinmedik köprülere

tamamını okumak için; Kayıp

Bu Ülke Kimin? Dersim’de Katledilenler Kim?

Panait Istrati’nin Akdeniz isimli kitabındaki Adrien Abdulhamit’in Türkiye’sinden çevresindeki hiç kimse Hamlet’in yazarının ismini hatırlamadığı için ayrılır. Tabelacıdır oysa, iyi para kazanmaktadır ve ilk defa dişe dokunur, normalleşmiş bir hayata sahiptir. Bir akşam barda Hamlet’in yazarının ismini hatırlamaz ve etrafındakilere sorar, o zaman fark eder ki değil yazarı, kimse Hamlet’i bile bilmiyor.

 

Bir nevi Fazıl Say kompleksi, Fazıl Say’da artık gericiler iktidar oldu çekilmez bu ülke ayrılacağım ben dedi ya, Adrien düşünmez bile çeker gider Abdulhamit’in Türkiye’sinden…

 

Albulhamit’in Türkiye’si dediği yer Lübnan, öykü Şam’da yaşanır.

Kürek Katı Öyküleri; Çük Kavgası

Neden senin bacak aranı kutsayacağım ki, kendiminki dururken?

Kendi çükünü kendin emersin o zaman, o yüzden benimkini kutsayacaksın.

Güldü adam bu sözlere, o sırada çalan kapıya yöneldi, kapıyı açtı, kapıyı açarken bir yandan anlatmaya devam ediyordu.

Bukowski’nin kendi çükünü emmek gibi bir çabası vardı, en nefret ettiği şeyde sadece iki santim mesafe ile emmeyi başaramaması. Benim öyle bir çabam olmadı ama Bukowski’nin çükü için savaşmak zorunda kalmadığını bilebiliyorum. Savaşamadan öldü çünkü.

Tamamı İçin;  Çük Kavgası

Can Bahadır Yüce’den Nihat Behram’a Güldürü Kalıpları

Leonid Lenç’in bir öykü kitabı var, Bugün Git Yarın Gel isminde. İsminden de anlaşılacağı gibi Sovyet Enternasyonalinin bürokrasisi üzerine eleştiri öyküleri. Aynı bürokrasi üzerine mizah Türkiye’de Aziz Nesin tarafından yapıldı. Yalnız iki farkla, Sovyetler Lenç’i kutsamıştır, Türkiye ise Aziz Nesin’den kurtulmanın yollarını aramıştır. Lenç’in ülkesinde kolektivizm vardır, Nesin’in ülkesinde ise statüko.

İkisi de güldürünün soytarılıktan çıkarılıp halka doğru genişlemesinde ve kimlik kazanmasında öncü isimlerdir.

Güldürü eleştirisi ise iki noktada önemlidir, birincisi olumsuz yanları gösterip düzeltilmesini temenni edersiniz, olumlu yanları ise takdir edersiniz. İkisinin de güldürü üzerinde bu etkileri vardır, Nesin’in Yaşar Ne Yaşar Ne Yaşamazının bir sahnesinde terhis edilemeyen Yaşar üzerine bir komutan telefonda şöyle der; olur mu öyle şey, verin eline çocuğun bir kağıt gitsin evine.